حس نوشت

گاهی وقت‌ها دور و برم پر از آدم میشه،

اما یه وقتایی مثل این روزها، حس می‌کنم همه اون آدم‌ها یهویی محو شدن...

البته عجیب هم نیست؛ آدم‌های واقعی می‌مونن، رهگذرها فقط میان و میرن.

شاید سخت باشه هضم این رفتن‌های بی‌خبر،

ولی دارم یاد می‌گیرم نبودن ناگهانی آدم‌ها هم بخشی از مسیر زندگیه.